صفحه اصلیگزارش آماریکتابخانه های مرکزیراهنماورود
رکورد قبلیرکورد بعدی
سرشناسه : Soraya, Hamid Author
عنوان اصلی : The role of 5'-AMP-activated protein kinase (AMPK) in acute myocardial infarction remodelling
پژوهشگر : Hamid Soraya
استاد راهنما : / Alireza Garjani
استاد راهنما : Safar Farajnia
استاد مشاور : ؛ . Nasrin Maleki
محل تحصیل : Tabriz University of Medical Sciences Faculty of Pharmacy
سال تحصیل : , 1392
مقطع تحصیلی : Ph.D.
رشته تحصیلی : Pharmacology
صفحه شمار : 123p
چکيده : Metformin has been demonstrated to possess cardioprotective properties in Myocardial infarction (MI). The innate immune response through Toll like receptors (TLRs) is activated during MI. In this study, the effects of acute and sub-chronic metformin treatment on TLRs activity and its relation with AMPK in isoproterenol-induced MI were assessed in rats.#$#@#Methods: Isoproterenol was injected subcutaneously at ۱۰۰ mg/kg for ۲ consecutive days and metformin was administered orally in three doses of ۲۵, ۵۰, and ۱۰۰ mg/kg twice daily for ۲ days in acute and for ۱۴ days in sub-chronic pre-treatment.#$#@#Results: Isoproterenol caused an intensive myocardial necrosis and fibrosis along with a profound decrease in arterial pressure indices, left ventricular contractility (LVdP/dtmax) and relaxation (LVdP/dtmin). Histopathological analysis showed a marked attenuation of myocyte necrosis and fibrosis in all metformin treated groups. Metformin at ۵۰ mg/kg strongly (p<۰.۰۱, p<۰.۰۵) increased LVdP/dtmax from ۲۹۸۸▒۴۳۹ and ۳۳۹۹▒۳۸۰ (mmHg/sec) in the MI group in acute and sub-chronic treatment to ۴۶۹۹▒۳۳۲ and ۴۷۳۷▒۲۱۲ (mmHg/sec), respectively. Metformin also reduced inflammatory responses as indexed by reduced myocardial levels of TNF? (maximum ۶۸%, ۵۹% p<۰.۰۰۱) and IL۶ (maximum ۸۴%; ۷۵% p<۰.۰۰۱) as well as myocardial myeloperoxidase (MPO) activity (۲۵%; ۵۵% p<۰.۰۱) in acute and sub-chronic treatment with metformin respectively. Metformin ۱۰۰ mg/kg in acute treatment and ۲۵ mg/kg in sub-chronic pre-treatment, significantly upregulated the level of phosphorylated AMPK by ۱۶۵% and ۱۸۵% (p<۰.۰۰۱), respectively. This was associated with a remarkable reduction of protein level of TLRs adapter protein, MyD۸۸ (p<۰.۰۱, p<۰.۰۰۱), that was elevated (p<۰.۰۱, p<۰.۰۰۱) in the myocardium following MI induction.#$#@#Conclusion: We conclude that cardioprotective effect of metformin can be time and concentration dependent and AMPK activation by metformin and subsequent suppression of TLRs activity can be considered as a target in protecting the infracted heart and may indicate a link between AMPK and TLRs.#$#@##$#@#
: مقدمه: نشان داده شده است که متفورمین در انفارکتوس میوکارد دارای اثرات کاردیو پروتکتیو می باشد. در انفارکتوس میوکارد سیستم ایمنی بواسطه تحریک گیرنده های Toll like فعال می شود. در این مطالعه اثرات درمانی حاد و پیش درمانی تحت مزمن با متفورمین بر روی فعالیت گیرنده هایToll like و ارتباطش با AMPK در انفارکتوس میوکارد ناشی از ایزوپروترنول در موشهای صحرایی مورد ارزیابی قرار گرفت. روش ها: ایزوپروترنول بصورت زیر جلدی با دوز 100 میلی گرم بر کیلوگرم به مدت دو روز تزریق شد ومتفورمین بصورت خوراکی و با دوز های 25و50و100 میلی گرم بر کیلوگرم دو بار در روز به مدت دو روز در مرحله حاد و به مدت 14 روز در مرحله تحت مزمن تجویز گردید.نتایج: ایزوپروترنول باعث نکروز و فیبروز شدید همراه با کاهش فشار شریانی قدرت انقباضی و انبساطی بطن چپ شد. آنالیز هیستوپاتولوژیکی کاهش نکروز و فیبروز در تمامی گروهای درمانی را نشان داد. متفورمین با دوز 50 میلی گرم بر کیلوگرم بصورت معنی داری (p<0.01,p<0.05) باعث افزایش قدرت انقباضی (LVdp/dt max) از439±2988 و380±3399 میلی متر جیوه بر ثانیه به332±4699 و 212±4737 به ترتیب در گروه MI مرحله حاد و تحت مزمن گردید. متفورمین همچنین سطوح میوکاردی TNF-ɑ (68% و 59% p<0.001 0) و IL-6 (84% و 75% p<0.001) به علاوه فعالیت آنزیم میلو پراکسیداز (25% و 55% p<0.01) را به ترتیب در مرحله حاد و تحت مزمن کاهش داد. متفورمین 100 میلی گرم بر کیلوگرم در مرحله حاد و متفورمین 25 میلی گرم بر کیلوگرم در مرحله پیش درمانی تحت مزمن بطور معنی داری p<0.001)) سطح فسفریلاسیونAMPK را تا 165% و 185% افزایش داد. این با کاهش معنی دار سطح MYD88 , آداپتور پروتئین گیرند های Toll like , (p<0.01, p<0.001) در میوکارد که بعد از انفارکتوس میوکارد افزایش یافته بود (p<0.01, p<0.001) می شود.نتیجه گیری: ما اینگونه استنباط می کنیم که اثرات کاردیوپروتکتیو متفورمین می تواند وابسته به زمان و غلظت بوده وفعال سازی AMPK بوسیله متفورمین و نهایتا سرکوب فعالیت گیرنده های Toll like که می تواند نشانگر ارتباط بین AMPK و TLRs باشد به عنوان هدف درمانی در محافظت از قلب انفارکته مد نظر قرار بگیرد.
کلیدواژه : Metformin, AMPK, Myocardial infarction, TLRs, Isoproterenol

ارسال پیغام

آمار سامانه

تعداد دانشگاه ها :63
تعداد پایان نامه ها:290309
آخرین بروزرسانی:۱۳۹۸/۰۳/۲۹
کاربران آنلاین:21
بازدید امروز:1196
بازدید کل:2414982

تماس با ما

شهرک قدس، بلوار فرحزادی، بلوار ایوانک، ساختمان مرکزی وزارت بهداشت، درمان وآموزش پزشکی، بلوک A، طبقه ۱۳، معاونت تحقیقات و فناوری ، مرکز توسعه وهماهنگی اطلاعات وانتشارات علمی، گروه اطلاع رسانی پزشکی

تلفن تماس: 81454318-021

توجه

کلیه حقوق این وب سایت و مطالب آن متعلق به مرکز توسعه و هماهنگی اطلاعات و انتشارات علمی معاونت تحقیقات و فناوری وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی بوده و هر استفاده از مطالب آن با ذکر منبع بلامانع است

DEVELOPED BY PARSAZARAKHSH
COPYRIGHT BY THESIS.RESEARCH.AC.IR ALL RIGHT RESERVED, IRAN, TEHRAN