صفحه اصلیگزارش آماریکتابخانه های مرکزیراهنماورود
رکورد قبلیرکورد بعدی
سرشناسه : شهرابی‌فراهانی، علی
عنوان اصلی : مقایسه اثر نالوکسان، نالتروکسان، بوپرونورفین و مپریدین روی موش های مسموم شده با متادون
پژوهشگر : /علی شهرابی‌فراهانی
استاد راهنما : ؛ محمد جمالیان، حسن صلحی
محل تحصیل : علوم پزشکی اراک
محل تحصیل : : پزشکی
سال تحصیل : ، ‮‭۱۳۹۸‬
مقطع تحصیلی : دکترای حرفه‌ای
رشته تحصیلی : پزشکی
تاریخ دفاع : ‮‭۱۳۹۸/۰۹/۱۸‬
دانشگاه/ دانشکده : علوم پزشکی اراک
صفحه شمار : ‮‭۳۸‬ص.‬
چکيده : :با توجه به اهمیت اعتیاد به مواد مخدر و اهمیت بازگشت به زندگی در افراد وابسته به مواد اپیوییدی، در این مطالعه اثرات داروهای نالوکسان، نالتروکسان، بوپرنورفین و مپریدین در موش های مسموم شده با متادون بررسی شد .روش کار : در یک مطالعه تجربی، ‮‭48‬ سر موش نر نژاد ویستار به صورت تصادفی به ‮‭3‬ گروه ‮‭16‬ تایی تقسیم و به ترتیب دوزهای‮‭1‬ ، ‮‭5‬ و ‮‭25‬ میلیگرم به ازاء هر کیلوگرم وزن متادون را به صورت داخل صفاقی دریافت کردند .گروههای دریافت کننده متادون به ‮‭4‬ زیر گروه تقسیم شده و تحت درمان با آنتی دوتهای نالوکسان، بوپرنورفین، پتدین) تزریق داخل صفاقی (و نالتروکسان)به صورت گاواژ (قرار گرفتند .بعد از دریافت داروها رفتار حیوانات ‮‭60‬ دقیقه زیر نظر گرفته شده و پاسخهای تنفسی و هوشیاری آنها ثبت شد .نتایج : مقایسه میانگین تعداد تنفس ‮‭5‬ دقیقه قبل از تزریق متادون با دقایق‮‭10‬ ، ‮‭20‬و ‮‭30‬ پس از تزریق نشان داد که میانگین ریت تنفس به شکل معناداری در گروه دریافت کننده ‮‭1mg/kg> 5mg/kg>25mg/kg‬ می باشد .‮‭(P<0.0001)‬در موشهای مسموم شده با متادون‮‭1mg/kg‬ ، علیرغم عدم افت تنفس واضح .اما میانگین تعداد تنفس و هوشیاری در زمانهای‮‭5‬ ، ‮‭20‬ و ‮‭60‬ دقیقه پس از دریافت آنتی دوت های مختلف مختصرا افزایش یافته و علیرغم برتری بسیار ناچیز نالوکسان و نالتروکسان ‮‭(P=0.0006)‬ نسبت به گروههای دریافت کننده بوپرنورفین، پتدین اختلاف آماری معناداری نداشت و تمام حیواناتی که طی نیم ساعت گذشته دچار نئشگی، گیجی و کاهش فعالیت داشتند) اما کاهش مشهودی در ریت تنفس نداشتند( پس از آنتی دوت تراپی بهبود یافتند و روز بعد همگی سالم و زنده ماندند .در گروه دریافت کننده متادون‮‭5mg/kg‬ ، در زمانهای‮‭5‬ ، ‮‭20‬ و ‮‭60‬ دقیقه پس از دریافت آنتی دوتها، نالوکسان و نالتروکسان به شکل معناداری بهتر از پتدین و بوپرنورفین ریت تنفسی را افزایش داد .‮‭(P<0.0001)‬پس از متادون ‮‭25mg/kg‬ در زمانهای‮‭5‬ ، ‮‭20‬ و ‮‭60‬ دقیقه نیز نالوکسان بطور سختگیرانه ای بهتر از نالتروکسان ‮‭(P=0.03)‬و به مراتب موثرتر از بوپرنورفین و مپریدین ‮‭(P<0.0001)‬ریت تنفسی را افزایش داد ) .لازم بذکر است در تست انجام شده روی گروه شاهد قبل از مطالعه موش ها پس از دریافت متادون ‮‭5mg/kg‬ و ‮‭25‬ به ترتیب طی کمتر از دقیقه‮‭20‬ و ‮‭10‬دقیقه ابتدایی تمامی حیوانات واضحا دچار کاهش ریت تنفس، افت هوشیاری تا مرحله لتارژیک شدند و قبل از پایان ساعت اول همه ی حیوانات دچار آپنه شده و تلف شدند (.بحث و نتیجه گیری : بر اساس میانگین تعداد تنفس، آنتی دوتهای نالوکسان و نالتروکسان بسیار بهتر از پتدین و بوپرنورفین منجر به رفع برادی پنه یا آپنه در ‮‭20‬ دقیقه اول شده و در درمان مسمومیت با متادون نقش موثر تری دارند .واژگان کلیدی متاادون، نالوکسان،نالتروکسان، بوپرونورفین، مپریدین
: Introduction: Given the importance of opioid addiction and the importance of returning to life in opioid addicts, this study examined the effects of naloxone, naltrexone, bupropion and meperidine in methadone-poisoned rat. Materials and methods: In an experimental study, 48 male Wistar rats were randomly divided into 3 groups of 16 each and received doses of 1, 5 and 25 mg / kg, respectively, intraperitoneally. Methadone receiving groups were divided into 4 subgroups and treated with naloxone, naltrexone, bupropion and pethidine antiplatelet (intraperitoneal injection). The animals were monitored for 60 minutes after receiving the drugs and their respiratory and alert responses were recorded. Results: Mean respiratory rate 5 minutes before methadone injection with 10, 20 and 30 minutes after showed that respiratory rate significantly decreased ; 1 mg / kg< 5 mg / kg< 25 mg / kg (P <0.0001). In the methadone-poisoned rats, the mean respiratory rate increased at 5, 20 and 60 min after naloxone administration (P = 0.0006) and was not significantly different in the bupropion, pethidine and naltrexone groups and all animals during the first hour. They had hangover, dizziness and decreased activity but did not show a significant decrease in respiratory rate and survived the following day both healthy and alive. In the methadone 5mg / kg group, naloxone and naltrexone significantly better than pethidine and bupropion increased respiratory rate (p <0.0001) at 5, 20, and 60 min. After 25mg / kg of methadone at 5, 20 and 60 minutes, naloxone increased respiratory rate better than naltrexone (P = 0.03), bupropion and meperidine (P <0.0001). After receiving methadone at 5 and 25 mg / kg for less than the first 30 minutes, all animals showed a marked decrease in respiratory rate, loss of consciousness until the end of the lethargic phase, and all animals had apnea and death before the end of the first hour. Conclusions: According to the mean respiratory rate, pethidine and bupropion have the worst and naloxone and naltrexone have a better response to methadone poisoning and have a more effective role in removing respiratory distress within the first 20 minutes. Key Words: Methadone, Naloxone, Naltrexone, Buprenorphine, Meperidine
کلیدواژه : مسمومیت
: متادون
: اعتیاد به مواد مخدر
: نالوکسون
: موش‌ها

ارسال پیغام

آمار سامانه

تعداد دانشگاه ها :63
تعداد پایان نامه ها:306270
آخرین بروزرسانی:۱۳۹۸/۱۲/۲۷
کاربران آنلاین:152
بازدید امروز:1124
بازدید کل:2751363

تماس با ما

شهرک قدس، بلوار فرحزادی، بلوار ایوانک، ساختمان مرکزی وزارت بهداشت، درمان وآموزش پزشکی، بلوک A، طبقه ۱۳، معاونت تحقیقات و فناوری ، مرکز توسعه وهماهنگی اطلاعات وانتشارات علمی، گروه اطلاع رسانی پزشکی

تلفن تماس: 81454318-021

توجه

کلیه حقوق این وب سایت و مطالب آن متعلق به مرکز توسعه و هماهنگی اطلاعات و انتشارات علمی معاونت تحقیقات و فناوری وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی بوده و هر استفاده از مطالب آن با ذکر منبع بلامانع است

DEVELOPED BY PARSAZARAKHSH
COPYRIGHT BY THESIS.RESEARCH.AC.IR ALL RIGHT RESERVED, IRAN, TEHRAN